Meduzy w Morzu Czerwonym

Wśród meduz żyjących w Morzu Czerwonym możemy wymienić takie jak m.in.: chełbia modra, meduza świecąca, Cassiopea andromeda, Aequorea victoria, Nausithoe punctata, Sanderia malayensis, Rhizostoma pulmo, Aurelia labiata.

Chełbia modra (Aurelia aurita) to gatunek krążkopława z typu parzydełkowców (Cnidaria). Zamieszkuje ona oceany od 70° szerokości północnej do 40° szerokości południowej. Są to te same meduzy, które występują w Bałtyku.
Ciało chełbi pokrywa warstwa komórek o charakterze nabłonka pełniącego funkcję ochronną. Ciało jest galaretowate i przejrzyste - składa się w 98% z wody. Na obwodzie występują ciałka brzeżne (ropalia) odbierające bodźce.
Otwór gębowy służy do spożywania i wydalania pokarmu. Kiedy chełbia nie strawi całego pobranego pokarmu, wydala go tym samym otworem. Wokół otworu gębowego znajdują się cztery płaty gębowe – ramiona. Ramiona zaopatrzone są w komórki parzydełkowe, zaś w nich występuje substancja parząca, która umożliwia chełbi obronę i zdobywanie pokarmu. Jej jad jest niegroźny dla człowieka.

Chełbia modra (zdj. Hannes Grobe, lic. CC BY-SA 3.0)

Meduza świecąca, pelagia świecąca (Pelagia noctiluca) to gatunek krążkopława z rodzaju Pelagia zaliczanego do rodziny Pelagiidae.
Kolorystyka meduz z tego gatunku jest różna na całym świecie, oprócz różowego i fiołkoworóżowego koloru, spotyka się osobniki w odcieniach żółtozłotych. Ciało osiąga średnicę do 7 cm. Ma 8 długich czułków zaopatrzonych w komórki parzydełkowe. Ich dotknięcie powoduje bolesne oparzenia.

Meduza świecąca (zdj. Franciscosp2, lic. CC BY-SA 3.0)

Meduza świecąca występuje we wszystkich ciepłych i umiarkowanych wodach oceanów na świecie, łącznie z Morzem Śródziemnym, Morzem Czerwonym i Oceanem Atlantyckim. Żyje zazwyczaj w morskich głębinach, czasami jednak jest wyrzucana z przybrzeżnych wód i może występować w dużej liczbie na plażach.

Cassiopea andromeda - można ją spotkać w takich miejscach jak: Papua Nowa Gwinea, Morze Czerwone, Filipiny, Hawaje, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Nowa Kaledonia, Morze Śródziemne, czy Indopacyfik. Zazwyczaj żyje w piaszczystych lub błotnistych równinach morskich lub płytkich lagunach. Należy do rodziny meduz Cassiopeidae. Gatunek ten może osiągać ok. 20 cm wielkości.
Meduza może poparzyć, co powoduje ból, wysypkę, obrzęk i wymioty.

Cassiopea andromeda (zdj. HaSt, lic. CC BY-SA 4.0)

Aequorea victoria  -  gatunek meduzy morskiej występujący w wodach Oceanu Spokojnego, w tym wzdłuż wybrzeży Ameryki Północnej, Australii i Azji oraz również w Morzu Czerwonym. Jest to gatunek bioluminescencyjny, co oznacza, że może emitować światło dzięki obecności białka zwanego aequoriną. Za badania nad GFP (białko zielonej fluorescencji) Osamu Shimomura wraz z Martinem Chalfie i Rogerem Tsienem, otrzymali w 2008 r. Nagrodę Nobla w dziedzinie chemii.
Na mackach znajdują się komórki parzące, które pomagają w chwytaniu ofiary, ale nie są one groźne dla ludzi.

Aequorea victoria (zdj. Sierra Blakely)

Nausithoe punctata - gatunek meduzy morskiej występujący w oceanach na całym świecie. Jej obecność w Morzu Czerwonym potwierdzono w 2018 r. Charakteryzuje się małym, przezroczystym ciałem oraz długimi, delikatnymi ramionami. Jest to drapieżnik, który poluje na drobne organizmy w wodzie, takie jak plankton czy małe ryby. Jednakże, pomimo swojej obecności w oceanach, Nausithoe punctata jest mniej znana i mniej zbadana niż niektóre inne gatunki meduz. Ze względu na swój delikatny wygląd i małe rozmiary, Nausithoe punctata często jest trudna do zauważenia w naturalnym środowisku.

Nausithoe punctata (zdj. Florida Museum of Natural History Invertebrate Zoology, lic. CC BY-NC 4.0)

Sanderia malayensis - meduza wystepująca w tropikalnych i subtropikalnych wodach Indo-Pacyfiku, od Morza Czerwonego i Zatoki Perskiej po Japonię i Australię. Często spotykana w pobliżu raf koralowych.
Charakteryzuje się dzwonem o średnicy do 13 cm, z 16 żółtymi lub pomarańczowymi mackami.
Dolna strona dzwonu pokryta jest przezroczystą membraną. Posiada długie, zwisające jamy gastralne.
Jest jadowita i może powodować u ludzi bolesne poparzenia. Objawy poparzenia obejmują: ból, pieczenie, zaczerwienienie, obrzęk i pęcherze. W ciężkich przypadkach może dojść do martwicy skóry.

Sanderia malayensis (zdj. harum.koh, lic. CC BY-SA 2.0)

Meduza beczkowata (Rhizostoma pulmo) - duża meduza o dzwonie w kształcie beczki, osiągająca do 60 cm średnicy i 10 kg wagi (największy okaz miał dzwon o średnicy 150 cm i ważył 25 kg).
Dzwon jest przezroczysty, z niebieskawym lub fioletowym odcieniem. Posiada 8 długich, grubych macek, otoczonych licznymi mniejszymi mackami. Dolna strona dzwonu pokryta jest przezroczystą membraną.
Występuje w wodach umiarkowanej i tropikalnej Oceanu Atlantyckiego, w Morzu Śródziemnym, Czarnym i Azowskim.
Często spotykana w pobliżu brzegów, w zatokach i estuariach. W Morzu Czerwonym została zaobserwowana w marcu 2022 r.
Żywi się planktonem, małymi rybami i innymi bezkręgowcami. Poluje za pomocą parzydełkowatych macek, które unieruchamiają ofiarę.
Jest jadowita i może powodować u ludzi bolesne poparzenia. Objawy poparzenia obejmują ból, pieczenie, zaczerwienienie, obrzęk i pęcherze. W większości przypadków objawy ustępują samoistnie w ciągu kilku godzin.

Rhizostoma pulmo (zdj. tato trawo, lic. CC BY-SA 3.0)

Meduza Księżycowa (Aurelia labiata) - meduza o dzwonie w kształcie dysku, osiągająca do 40 cm średnicy. Dzwon jest przezroczysty, z niebieskawym lub fioletowym odcieniem. Posiada 16 krótkich, grubych macek, otoczonych licznymi mniejszymi mackami. Dolna strona dzwonu pokryta jest przezroczystą membraną. Występuje w wodach strefy umiarkowanej i tropikalnej na całym świecie. Często spotykana w pobliżu brzegów, w zatokach i estuariach. Żywi się planktonem, małymi rybami i innymi bezkręgowcami. Polowanie odbywa się za pomocą parzydełkowatych macek, które unieruchamiają ofiarę.
Jest jadowita i może powodować u ludzi poparzenia. Objawy obejmują: ból, pieczenie, zaczerwienienie, obrzęk i pęcherze. W większości przypadków objawy ustępują samoistnie w ciągu kilku godzin.
W przypadku poparzenia meduzą księżycową należy usunąć pozostałości parzydełkowatych macek z powierzchni skóry i zastosować zimny okład. Nie należy stosować słodkiej wody ani octu, ponieważ może to nasilić objawy.
Aurelia labiata jest ważnym elementem łańcucha pokarmowego. Jest zjadana przez ryby, ptaki i inne morskie zwierzęta. Meduzy te są również wykorzystywane w badaniach naukowych, m.in. nad biologią rozwoju i regeneracji. W niektórych kulturach Azji meduzy księżycowe są spożywane przez ludzi.

Aurelia labiata (zdj. Miguel Hermoso Cuesta, lic. CC BY-SA 4.0 DEED)

Rafa koralowa to piękny i fascynujący ekosystem, pełen kolorowych ryb i fantazyjnych form. Należy podkreślić, że bolesne są też otarcia o rafy koralowe. Parzydełka koralowców wbijają się w skórę i czeka nas rok, czasami więcej, nieustannego świądu miejsc zadrapanych. Parzydełek nie widać, ale tkwią mocno w skórze. Trzeba pływać w bezpiecznej od raf koralowych odległości. Szczególnie w Morzu Czerwonym.

Podstawową przyczyny otarć jest brak ostrożności, fale i prądy (silne fale i prądy mogą pchnąć nas ku rafie, co może powodować urazy i poparzenia), nieodpowiednie obuwie (pływanie w klapkach lub bez butów może zwiększać ryzyko otarcia o rafę).

Objawy otarcia to: ból, zaczerwienienie i obrzęk, krwawienie, zranienia i otwarte rany oraz infekcje. W przypadku głębokich ran lub silnego bólu, skontaktuj się z lekarzem.

Zapobieganie:
  • pływaj w wyznaczonych strefach
  • stosuj odpowiednie obuwie do pływania
  • zachowaj ostrożność podczas pływania lub nurkowania w pobliżu rafy
  • nie dotykaj koralowców
Oprócz dbania o własne bezpieczeństwo, ważne jest również to, aby chronić rafy koralowe. Nie dotykaj koralowców, nie stawaj na nich i nie śmieć w pobliżu rafy. Stosując się do tych prostych zasad, możesz przyczynić się do ochrony tego cennego ekosystemu.

Komentarze

Popularne posty

Zemsta faraona czyli biegunka podróżnych

Jak przygotować się przed podróżą do Egiptu?