Bazar owocowo-warzywny w Egipcie

Udając się na egipski warzywno-owocowy bazar zobaczymy stoły uginające się od ogromu sprzedawanych towarów. Część warzyw i owoców występuje także w Polsce, ale sporo okazów jest typowych dla tego regionu.
Możemy zobaczyć tu ogromne kapusty, pomarańcze, arbuzy, grapefruity i  inne znane w Polsce owoce i warzywa. Czasami jednak różnica jest w smaku. Więcej słońca robi swoje.

Hurghada, bazar owocowo-warzywny w dzielnicy Dahar.

Hurghada, bazar owocowo-warzywny w dzielnicy Dahar.

Hurghada, bazar owocowo-warzywny w dzielnicy Dahar.

Hurghada, bazar owocowo-warzywny w dzielnicy Dahar (zaraz przy wejściu jest też mięso).

Banany
W tropikalnych regionach odmian bananów jest tyle co jabłek. Są banany duże, małe, żółte, zielone lub czerwone. Afrykańskie banany nie tylko różnią się wielkością i kolorem ale też mają charakterystyczny smak. Mogą być one bardziej lub mniej słodkie, orzeźwiające, aromatyczne lub sycące. Najlepsze są te mniejsze o lekko kwaskowatym smaku. Czerwone smakują jak krem. Duże zielone uważane są za warzywa i robi się z nich frytki. Pamiętajcie jednak aby nie zjadać końcówki banana bo mogą się tam kryć mordercze bakterie lub owady.

Truskawki

O truskawkach nie ma co pisać, każdy je zna. Na uwagę zasługuje to, że kiedy u nas zimnica w Egipcie zaczynają pojawiać się na straganach truskawki. Sezon na te owoce w Egipcie trwa od listopada do lutego.

Ananas
Świerzy ananas dojrzały w egipskim słońcu jest pełen wspaniałego smaku, soczysty, aromatyczny i słodziutki. Sprzyja też trawieniu i odchudzaniu więc warto go zjeść na deser.

Mango

Dojrzałe i niedojrzałe mango to dwa różne owoce. Je się je w inny sposób i z innymi dodatkami. Niedojrzałe mango jest w środku zielone lub jasnożółte, twarde o kwaskowatym smaku. Je się je z dodatkiem soli lub ostrej papryki. Zdarza się, że na taką przekąskę natrafimy u ulicznego handlarza.
Dojrzałe mango ma ciemnożółty, miękki, soczysty i słodki miąższ. Charakteryzuje się lekko żywiczym posmakiem. Niektóre gatunki mają w środku włókna. Owoc należy umyć, a następnie rozkroić wzdłuż, nie obierać ze skórki. Otrzymany kawałek wystarczy tylko wygiąć miąższem do góry żeby łatwo zdjąć z niego skórkę.

Hurma
Hurma (hebanek, hebanowiec, persymona, sharon, szaron, szarona, kaki, jabłko orientu) jest to czerwonopomarańczowy owoc, który przypomina kształtem pomidora. Ma średnicę od 1,5 do 9 cm. Po spodniej stronie posiada cztery listki. Miąższ jest lekko twardawy, bardzo słodki i ma konsystencję galaretowatą. Owoce są jadalne zanim w pełni dojrzeją, ale pełnię smaku uzyskuje się, dopiero gdy zmiękną po zerwaniu. Regularne spożywanie tego owocu obniża ryzyko arteriosklerozy i ataków serca. Wykorzystywany jest do produkcji konfitur, dżemów i galaretek. Rzadziej jedzony na surowo.
Hurmę uprawia się głównie w Chinach, Korei, Japonii i w cieplejszych rejonach Azji Środkowej. Od XIX wieku jest także uprawiany w Ameryce Północnej (w Kalifornii) i w południowej Europie. Natomiast w 1890 r. rozpoczęto jego uprawę w Brazylii.

Oskomian pospolity
Oskomian pospolity (karambola, gwiaździsty owoc) jest to żółtawa jagoda o wydłużonym kształcie i pięciu podłużnych żebrach, które w owocach w pełni dojrzałych mają brązowe wierzchołki. Otoczona jest woskowaną skórką.
Owoce mają słodko-kwaśny smak. Można je jeść na surowo w całości, ze skórką i nasionami. Zawierają chrupiący, soczysty miąższ bez włókien. Pokrojone na plastry mogą być dekoracją potraw. Surowe mogą być dodatkiem do surówek i sałatek, można je podawać także z mięsami lub rybami po krótkim podsmażeniu na maśle. Odmiany o bardziej kwaśnym smaku można przeznaczyć na marynaty, sosy, dżemy lub wino. Po nakłuciu skórki można je w całości suszyć, lub kandyzować.
Owoc ten nie jest polecany osobom mającym problemy z nerkami, ze względu na dużą zawartość kwasu szczawiowego, który w połączeniu z wapnem sprzyja powstawaniu kamieni nerkowych. Posiada też bardzo dużo potasu, co także nie zaleca się wszystkim.

Figa
Figi uprawiane były co najmniej od około 2750 r. p.n.e. na terenie Mezopotamii i Egiptu.
Owoc ten w trakcie dojrzewania, początkowo posiada zielone owocostany, a później w zależności od odmiany stają się one jasnozielone do fiołkowo-brunatnych, a wnętrze od złotawego do czerwonego. Smak w trakcie dojrzewania zmienia się od mdłego, do słodkiego i soczystego. Jest kilkaset odmian fig różniących się barwą skórki (zielone, brązowe, purpurowe, czarne).
Figi zawierają dużo soli mineralnych: potas, wapń, magnez, fosfor oraz kwasy organiczne: cytrynowy, oksalowy i jabłkowy. Owoce w wyniku suszenia nie tracą substancji czynnych, a wręcz po ubytku wody zawartość składników odżywczych wzrasta czterokrotnie.
Figi przechowywać należy w pomieszczeniach chłodnych, suchych i przewiewnych. W przypadku nadmiernej wilgoci w miejscu przechowywania łatwo pleśnieją i ulegają fermentacji.
Owoce można jeść na surowo, jak i po przetworzeniu. Używane są jako dodatek do ciast. Nadają się na przekąskę, na konfitury, dżemy i konserwy. Można z nich robić kompot i wino. Figi suszone i podprażone są wykorzystywane jako namiastka kawy. Tradycyjnym napojem wytwarzanym z suszonych fig jest figuette (figi namacza się w wodzie wraz z dodatkiem szyszkojagód jałowca).
Figi niewskazane są dla osób cierpiących na cukrzycę, będących na diecie niskosodowej lub przyjmujących leki antydepresyjne z grupy inhibitorów MAO. Figi są używane w medycynie naturalnej. Stosuje się je pomocniczo przy schorzeniach sercowo-naczyniowych i niedokrwistości.
Pomagają przy zaparciach, bólach brzucha, w zapaleniu pęcherza moczowego, dolegliwościach nerek, bólach menstruacyjnych. Kawa przygotowana z prażonych fig jest pomocna przy przeziębieniach, zakażeniach gardła, katarze i chorobach płuc.

Guava
Guava to owoce o okrągłym lub gruszkowatym kształcie. Mają cienką i delikatną skórkę oraz barwę jasnozieloną, żółtą, czerwoną lub różową. Miąższ owocu jest jasny lub czerwonawy o silnym i charakterystycznym zapachu z małymi twardymi nasionami. Owoce mają bardzo wysoką zawartość witaminy C. Miąższ i nasiona owocu są też dobrym źródłem pektyny.
Owoce spożywa się na surowo lub wykorzystuje do przygotowywania deserów, galaretek, soków, dżemów i słodyczy. Z guavy przyrządza się także herbatę (owoce i liście). Liście mają także właściwości lecznicze (działanie przeciwbiegunkowe i przeciwbakteryjne). Natomiast w medycynie ludowej liście i kora używane są jako środek na dyzenterię.

Melon
Melon uprawiany jest od bardzo dawna. Znajdowany jest w licznych wykopaliskach z okresu Średniego Państwa w Egipcie (ok. 2133 p.n.e. – ok. 1786 p.n.e.). Wymieniony jest w Biblii: Lb 11,5; Iz 1,8 i Jer 10,5.
Zawierają znaczne ilości β-karotenu oraz kwasu asparaginowego. Stosowany jest w celach leczniczych, ale przede wszystkim do konsumpcji. Jest niskokaloryczny (100 g miąższu zawiera 38 kcal). Jadany jest zazwyczaj na surowo. Istnieje wiele odmian uprawnych melona, różniących się wyglądem, wielkością i smakiem.

Limonka
Limonki (lima, limona, limetka, limeta kwaśna) to owoce o średnicy 3-5 cm. Mają żółtawozieloną lub żółtą, woskowaną i gorzką skórkę. Miąższ jest bardzo kwaśny i pachnący. Owoc zawiera 0,8% cukrów, witaminę C, 6-7% kwasu cytrynowego, wapń, potas i fosfor. Limonkę wykorzystuje się do sporządzania soków i napojów orzeźwiających. Z owoców wytwarza się również olejki eteryczne i kwas cytrynowy. Sokiem ze świeżej limonki skrapia się dania, aby zyskały intensywny aromat i smak. Liście i skórka są ścierane i dodawane do zup i curry.

Ciecierzyca
Ciecierzyca ma zastosowanie w kuchni krajów basenu Morza Śródziemnego. Stanowi m.in. podstawowy składnik hummusu.
W kuchni arabskiej jest to składnik wielu sosów, zup, kotlecików zwanych falafelami i sałatek. Poprawia kondycję skóry, włosów i odporność organizmu.

Jackfruit

Dżakfrut lub jackfruit to owoc drzewa bochenkowego występujący w Azji i Afryce. Owoce osiągają do 90 cm długości i 30 kg masy i tym samym są największymi owocami na świecie, rosnącymi na drzewie. Owoce spożywa się zarówno na surowo, jak i po poddaniu obróbce termicznej. Miąższ jest dość soczysty, ciemno-żółty, odznacza się intensywnym, upajającym zapachem.
Z zewnątrz pokryty jest zieloną łupiną z niewielkimi kolcami. W środku jest żółty. Smak owocu jest słodki i nieco mdły, a miąższ ma lekko gumową konsystencję.

Bakłażan
Psianka podłużna (oberżyna, bakłażan, gruszka miłosna, jajko krzewiaste, bakman) pochodzi z tropikalnej Afryki, Egiptu, Arabii i Indii. Jest to wydłużona lub kulista, do 30 cm, soczysta jagoda w kolorze fioletowym lub brunatnym. W Indiach i Afryce na południe od Sahary oberżyny stanowią istotny składnik jadłospisu ubogiej ludności. Mogą być przyrządzane na różnorodne sposoby.

Przykładowe dania z bakłażana:
Baba ganoush, baba gannoush, baba ghannouj lub baba ghannoug – potrawa w formie pasty lub dipu, której podstawowym składnikiem są bakłażany i sezam. Pastę tę je się najczęściej z pieczywem nakładaną na placki chlebowe pita lub khubz, lub dodając ją do warzyw lub grillowanych mięs. W Egipcie baba ganoush bywa podawana jako danie główne z ziarenkami z owocu granatu.
Karnıyarık - danie popularne w Turcji i Zachodniej Armenii. Składa się z bakłażana wypełnionego mieszanką posiekanej cebuli, pomidorów, pietruszki, pieprzu, i mielonego mięsa.
Omdlały imam - danie kuchni tureckiej, wegetariańska odmiana potrawy o nazwie karnıyarık. Jest to rodzaj przystawki przygotowanej z bakłażana, nadziewanego cebulą, czosnkiem i pomidorami, pieczonego w oliwie. Jest podawane na zimno, z pieczywem.
Sabich lub Sabih – danie izraelskiej kuchni ulicznej, kanapka z chleba pita z plastrami grillowanego bakłażana i jajkami gotowanymi na twardo. Innymi dodatkami mogą być np. zhoug, amba (sos z marynowanych owoców mango), siekana sałatka, hummus czy tahini.

Papaja
Papaja (melonowiec właściwy) to owalne lub gruszkowate jagody o długości do 45 cm i średnicy do 30 cm. Owoce kiedy dojrzeją są miękkie i zmieniają kolor z zielonego na pomarańczowy lub ciemnożółty. Wnętrze owocu zawiera dużą ilość małych, kulistych i jadalnych nasion.
Roślina ta jest powszechnie uprawiana w krajach tropikalnych. Jadalne są zarówno miąższ jak i skórka. Owoce mogą być spożywane na surowo, nadają się również na przetwory. Wytwarza się z nich marmoladę, napój alkoholowy, kandyzuje się je oraz konserwuje w puszkach. Jadalne są także niedojrzałe owoce, które przed spożyciem należy ugotować.
Miąższ owocu jest bogaty w witaminy, alaninę, β-karotenu. Dzięki dużej zawartości papainy ułatwia trawienie.

W Egipcie jest też dostatek bakalii i orzechów takich jak m.in.

• orzeszki pistacjowe
• orzechy makadamia
• migdały
• nerkowce
• orzeszki arachidowe, zwane też orzeszkami ziemnymi albo fistaszkami
• nasiona dyni
• prażona ciecieżyca
• nasiona słonecznika